سيدحسين ميرخاني در سال 1286 متولد شد. او به همراه برادرش سيدحسن از دوران كودكي به فراگيري خوشنويسي نزد پدرشان، سيد مرتضي پرداختند كه از شاگردان كلهر بود. سيد حسين از يازده سالگي كتابت را آغاز كرد و تا پايان عمر نيز هنر خود را صرف كتابت آثار گوناگون كرد.

سيدحسين ميرخاني علاوه بر رسيدن به مقام استادي در هنر خوشنويسي، سال‌ها به فراگيري موسيقي نيز پرداخت. او آموختن موسيقي را از مكتب «باقرخان راستگر» آغاز كرد و مدتي در محضر «حسين‌خان اسمعيل‌زاده» به تعليم گرفتن مشغول شد و پس از آن از مکتب استاد «رضا محجوبي» بهره‌ها برد. هر چند بسياري از اهل موسيقي او را در كمانچه‌نوازي، هنرمندي توانا مي‌دانستند اما استاد ميرخاني تمام وقت خود را صرف آموزش خوشنويسي كرد.

سيدحسين ميرخاني علاوه بر كتابت دو جلد قرآن مجيد، كتاب‌هاي رهروان شب، موش و گربه عبيد زاكاني، جزوه چهار فصل، دوره سه‌جلدي رسم‌المشق براي مدارس و بسياري آثار ديگر را به خط خود آراست. او از بنيان‌گذاران انجمن خوشنويسان ايران بود كه به دليل كتابت قرآن، تقديرنامه‌اي از دانشگاه الازهر مصر نيز دريافت كرد. استاد سيدحسين ميرخاني روز 11 خرداد سال 1361 پس از چند سال نابينايي درگذشت.

           ادامه گفتگوي من و چنگيزمحمودزاده با كيخسرو خروش به  نقل از روزنامه هم ميهن