امروز اول فروردین است. مثل همه فروردین هایی که می آیند و از کنارمان می گذرند .نه آرزویی و نه امیدی برای روزهایی که در پیش روست .دو شعر از بیژن نجدی که جای کسانی مثل او خیلی خالی است.البته این شعرها در کتاب هایش چاپ نشده اند و چند وقت پیش به لطف پروانه عزیز در اختیارم قرار گرفتند تا در روزنامه خدابیامرزی که کار می کردیم منتشر شوند.به هر حال اینطوری شاید سال بهتری را نفس بکشیم.البته شاید.
چه کسی مثل من هندی است عاشق گاو کدام درخت مثل من بودایی است؟ هیچ تپه ای مثل من مسیحی نیست جلجتا حتی من همان رودخانه ای هستم که دیر سالی پیش باز شده ام تا بگذرد موسی راستی چه کسی مثل من مست این پیاله آخرین شده است
۲ کنار نعشی که افتاده است از تلویزیون بر قالی سنگش همچنان در دست سرزمینش همچنان در چشم پس با یک سینی پر از کلمه تا حجم فیروزه خواهم رفت پس می آیند پرندگان با چینه دان پر تز ماسه که بنشینند بر تمام آنتن ها
+
نوشته شده در پنجشنبه یکم فروردین 1387ساعت 13:52 توسط یاسین نمکچیان
|
