(1) دريا همان درياي هميشگي وباد ديوانه اي كه خودش را به پنجره مي كوبد هيچ چيزي تغيير نكرده تنها شعر شكل نبودن تورا گرفته است و زندگي طعم تلخ بادامي كه در دهان انداخته ام
(2) موج ها ابرهاي در حركتند و دريا نيمي از آسمان افتاده بر خاك اين را تمام پرندگاني كه در دوردست ها پر بازمي كنند ميدانند.
+
نوشته شده در شنبه هفدهم فروردین 1387ساعت 13:16 توسط یاسین نمکچیان
|
